Ekonomija treba pomiriti i ujediniti narode u državama Zapadnog Balkana

Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on email
Crnoj Gori je definitivno mjesto u Evropskoj uniji, i kao kandidat za članstvo mora dati svoj maksimum kada je u pitanju ispunjavanje ekonomskih, pravnih i političkih kriterijuma za pristupanje porodici najrazvijenih zemalja Evropske unije.
Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on email

Ovaj članak može da se sluša Poslušajte tekst koji slijedi u nastavku

Temelj nastanka Evropske unije, predstavlja plan francuskog ministra spoljnih poslova Roberta Sumana o formiranju Evropske zajednice za ugalj i celik. Plan je donesen 9.maja 1950. godine, a potpisan je 18. aprila 1951. godine u Parizu, kojeg je potpisalo šest zemalja, i to: Francuska, Njemačka, Italija, Belgija, Holandija i Luksemburg. Jedini originalni tekst ugovora napisan je na francuskom jeziku i čuva se u arhivu francuske vlade. Potpisivanjem ovog ugovora izbjegnut je svaki potencijalni vojni sukob između Njemačke i Francuske, kao što je i Suman jednom izjavio: ,,Solidarnost u proizvodnji koja je na ovaj način postignuta jasno će pokazati da bilo koji rat između Francuske i Njemačke postaje ne samo gotovo nezamisliv već i materijalno nemoguć.”

Zaista je Winston Churchill bio u pravu kada je rekao da Njemačka i Francuska moraju napraviti prvi korak kako bi se evropske zemlje ujedinile. Osnovni ciljevi EZUC istaknuti su u preambuli Ugovora iz Pariza i obuhvataju održavanje mira, zamjenjivanje starih rivalstava, izbjegavanje krvavih sukoba i brigu i podizanju životnih standarda. EZUC je morala da doprinese privrednom širenju, rastu zaposlenosti, i sve većem standardu života zemalja članica. Principi EZUC iznijeti su u članu 3 i uključuju redovno snabdijevanje zajedničkog tržišta, jednak pristup izvorima proizvodnje za potrošače unutar zajednice, zabranu diskriminacije cijena i potrebu za redovnim širenjem i modernizacijom proizvodnje. Nakon što je uspješno formirana Evropska zajednica za ugalj i čelik javila se i ideja o formiranju Evropske zajednice za atomsku energiju i Evropska ekonomska zajednica. Ideja je potekla od zemalja Beneluksa, a na osnovu izvještaja Pol-Henri Spaka (belgijski ministar spoljnih poslova). Tako su osnovane te dvije Zajednice, a ugovori su potpisani 25. marta 1957. godine koji su stupili na snagu 14. januara 1958. godine. Ciljevi EEZ bili su: unapređenje stalnog, harmonicnog održivog i uravnoteženog razvoja, visok nivo zaposlenosti i socijalne zaštite, rodna ravnopravnost, odrziv rast uz odsustvo inflacije, visok nivo konkurentnosti, podizanje standarda i kvaliteta života, zaštita i unapređenje kvaliteta životne sredine, privredna i društvena kohezija i solidarnost među državama članicama. Sredstva za postizanje ovog cilja ogledala su se prvenstveno u procesu stvaranja zajedničkog tržišta koje će obezbijediti slobodan protok roba, usluga, ljudi i kapitala, a zatim je sukcesivno neophodno kreirati i sopstvene zajedničke politike. Ugovor o osnivanju EUROATOM-a zaključen je na neodređeno vrijeme, a osnovni zadaci su: stvaranje uslova za brzo osnivanje i rast grana atomske industrije, unapređivanje istraživanja i razvoja u toj oblasti, uspostavljanje jedinstvenog standarda zaštite i sigurnosti, olakšice pri ulaganju, omogućavanje redovnog i pravednog snabdijevanje rudama i nuklearnim gorivom, primjena prava svojine u pogledu specijalnih fisionih materijala, stvaranje zajedničkog tržišta specijalizovanog materijala i opreme i razvoja programa za upotrebu atomske energije u mirnodopske svrhe. Šest zemalja zapadne Evrope koje su formirale EZUC, EEZ i EUROATOM imale su svoju Komisiju, Vijeće ministara, Parlament i Sud pravde. Kako bi se izbjeglo ova četiri izvršna organa, potpisan je sporazum o njihovom spajanju. Sporazum je potpisan u aprilu 1965. godine, u Briselu, a počeo je da se primjenjuje od jula 1967. godine. Formiranje Evropske zajednice bio je važan korak u buducoj integraciji evropskih zemalja. Dinamičan razvoj kojeg su ostvarivale zemlje Evropske zajednice, ubrzo su uvidjele i ostale evropske zemlje, koje su postepeno počele izražavati političku želju za priključenjem ovoj zajednici. Tako su pojedine zemlje počele pristupati EZ, a Evropa se počela geografski i ekonomski širiti. Pristupanje zemalja EZ donijeli bi obostranu korist. Evropska zajednica bi imala mogućnost da proširi svoj politički i ekonomski uticaj na određeni dio Evrope, a država članica bi uzivala benefite u trgovinskoj razmjeni sa najrazvijenijim evropskim ekonomijama i samim tim bila pod njihovim politickim ingerencijama, sto bi im obezbjeđivalo i određenu dozu sigurnosti. Evropsku uniju danas čini dvadeset sedam država sa Evropskog kontinenta. Te države dijele i njeguju jednake vrijednosti koje ih čine jedinstvenim i prepoznatljivim u Evropi i Svijetu. Najznačajnije vrijednosti koje karakterisu Evropsku uniju su: poštovanje ljudskog dostojanstva, demokratije, slobode, jednakosti, vladavine prava, poštovanje prava čovjeka, kao i lica koja pripadaju nacionalnim manjinama.

To su dakle sve one vrijednosti koje trebaju i Crnoj Gori kao državi kandidatu za pristupanje Evropskoj uniji, kao i kompletnom Zapadnom Balkanu. Isto kao što je ekonomija ujedinila dvije zaraćene strane Njemačku i Francusku, tako bi trebalo i da ekonomija ujedini i pomiri narode u državama Zapadnog Balkana i ojaća njihove međusobne veze.

Crnoj Gori je definitivno mjesto u Evropskoj uniji, i kao kandidat za članstvo mora dati svoj maksimum kada je u pitanju ispunjavanje ekonomskih, pravnih i političkih kriterijuma za pristupanje porodici najrazvijenih zemalja Evropske unije. Mi, kao građani Crne Gore, moramo dati snažan impuls reformama u našoj zemlji, jačanju institucija, vladavini prava, borbi protiv korupcije i organizovanog kriminala, razvoju ekonomije i podržati sve one političke aktere koje se bore za takve vrijednosti i reforme.

Čitajte više